Przewodnik Oliwa - Inny smak Gdańska

Przewodnik wydany przez GOT - Gdańską Organizację Turystyczną 

„Oliwa - Inny smak Gdańska” to nowy,  mini przewodnik (w polskiej wersji jezykowej) po przepięknej dzielnicy Gdańska, jaką jest Oliwa. Wydany został przez Gdańską Organizację Turystyczną (przy wsparciu Pomorskiej Regionalnej Organizacji Turystycznej).  Swoją formą nawiązuje do Menu, w którym możemy rozsmakować się w znakomitych daniach przygotowanych dla nas przez Oliwę. Możemy skosztować przekąsek w postaci Kuźni Wodnej, dawnych Dworów Patrycjuszy przy ul. Polanki i Domu Bramnego z siedzibą Stowarzyszenia „Stara Oliwa”. W daniach głównych znalazły się natomiast Katedra Oliwska, w której latem odbywa się Międzynarodowy Festiwal Muzyki Organowej, Pałac Cystersów, w którym znajduje się Oddział Sztuki Współczesnej Muzeum Narodowego, Spichlerz z Muzeum Etnograficznym, Kościół Cystersów, Ogród Zoologiczny, Park Oliwski i Wzgórze Pachołek z wieżą widokową.

źródło: www.got.gdansk.pl

 

  Przewodnik Oliwa Inny Smak Gdańska - wydany przez GOT - Gdańska Organizacja Turystyczna

POBIERZ CAŁY PRZEWODNIK
OLIWA - INNY SMAK GDAŃSKA

  

Menu "Oliwa - Inny Smak Gdańska"


W mini przewodniku "Oliwa - inny smak Gdańska" znalazły się ciekawostki dotyczące historii dzielnicy, jak również aktualne kalendarium wydarzeń na sezon letni. Nie zabrakło również zestawienia bazy noclegowej i restauracyjnej.

Oto menu przewodnika "Oliwa - Inny Smak Gdańska"

PRZYSTAWKI

  1. Kuźnia Wodna
  2. Domy Patrycjuszy
  3. Dom Bramny

DANIA GŁÓWNE

  1. Katedra Oliwska
  2. Pałac Cystersów + Spichlerz
  3. Kościół Cystersów
  4. Ogród Zoologiczny
  5. Parki Oliwski
  6. Wgórze Pachołek (wieża widokowa)

DESER

  1. Hotel Dwór Oliwski
  2. Hotel Oliwski 
 

Przewodnik Oliwa Inny Smak Gdańska - wydany przez GOT - Gdańska Organizacja Turystyczna     

   

  

Fragment z przewodnika "Oliwa - Inny Smak Gdańska" wydanego przez Gdańską Organizację Turystyczną

"Oliwa była niegdyś odrębną, zaniedbaną osadą. Dopiero pojawienie się na tym terenie „białych mnichów” zakonu Cystersów nadało jej charakter i piękno. Zakonnicy przybyli na te tereny na początku XII w. (1178-1186) osiedlając się w dolinie nad Potokiem Oliwskim. Powszechnie pryjmuje się, że fundatorem opactwa oliwskiego był książę pomorski Sambor I. W swoich pczątkach opactwo oliwskie stanowili zakonnicy duńscy i niemieccy, a założenia ascetyczne i estetyczne mnichów zakładały surowość i prostotę życia zakonnego.

Charyzmatem tego zakonu była służba Bogu i człowiekowi przez modlitwę i pracę, co stanowi bezpośrednie odzwierciedlenie hasła „ora et labora” (módl się i pracuj). To właśnie hasło kształtowało układ dnia mnichów, sposób zarządzania klasztorem i funkcjonowanie opactwa w ten sposób, by było niezależne gospodarczo i w pełni zaspakajało potrzeby społeczności klasztornej.

Niezwykła pracowitość „białych mnichów”, przedsiębiorczość, zdolności organizacyjne, ciągłe udoskonalanie narzędzi pracy przyczyniły się, oprócz utrwalania wiary i rozpowszechniania kultu Maryjnego, do krzewienia rolnictwa, hodowli i rozwoju rzemiosła. Na żyznych glebach oliwskich uprawiano ziemię, hodowano zwierzęta i ryby oraz wszystkie te dary przetwarzano. Cystersi zajmowali się też rzemiosłem i handlem. Gromadzili liczne zbiory biblioteczne i rozwijali piśmiennictwo oraz kształcili się na uniwersytetach europejskich. W początkowym okresie cystersi oliwscy pozyskiwali swe dobra głównie wskutek darowizn, później utrzymywali się z transakcji handlowych oraz z dzierżaw ziemi i jezior, jak również z dziesięcin.

 Ważną częścią ekonomii „białych mnichów” była też gospodarka młyńska i prowadzenie warsztatów stolarstwa artystycznego oraz drukarni (XVII –XVIII w.). Niestety, w wyniku najazdów pruskich i konfliktów prusko – krzyżackich (XII – pocz. XIV w.), najazdów protestantów gdańskich (1577) i wojen polsko – szwedzkich (XVII w.) ucierpiała zabudowa opactwa i jego posiadłości.

W wyniku pierwszego rozbioru Polski klasztor oliwski znalazł się w obrębie państwa pruskiego, którego władze 1 października 1831r. dokonały kasaty jego dóbr. Niedługo potem zmarli  ostatni zakonnicy, a kościół przydzielono parafii katolickiej. W 1929r. świątynię podniesiono do godności katedry; w 1971r. nadano jej tytuł bazyliki mniejszej; od 1992r. stała się bazyliką archidiecezjalną po utworzeniu Metropolii Gdańskiej.

W zabudowaniach klasztornych mieści się dziś Kuria Biskupia i Seminarium Diecezjalne. Od kwietnia 1945r. po powtórnym przybyciu cystersów klasztor ma siedzibę w Gdańsku Oliwie przy ul. Polanki jako przeorat zwykły parafii p.w. Matki Boskiej Królowej Korony Polskiej. Odnowa życia zakonnego opartego o Regułę św. Benedykta w XI wieku dała podwaliny powstaniu zakonu cystersów, którego ideały życia monastycznego przyniosły dużą popularność trwającą przez wiele stuleci. Specyfika zakonu objawiała się scentralizowanym systemem władzy, zależnością poszczególnych opactw i corocznymi kapitułami generalnymi odbywającymi się we wrześniu w Citeaux. To właśnie Zakon Cysterski stanowił jedną z pierwszych instytucji łączących zróżnicowaną Europę.  Cysterskie dziedzictwo kulturowe na Pomorzu jawi się jako istotny odcinek Szlaku Cysterskiego  Polsce, który z kolei jest częścią europejskiego szlaku cysterskiego utworzonego przez Rdę Europy w 1990 r., w ramach międzynarodowego programu europejskich dróg kulturowych pzy UNESCO. Ideą uruchomienia szlaku jest przybliżenie dziejów i dorobku kulturowego opactw na całym jego obszarze wraz z ukazaniem ich znaczenia w rozwoju kulturowym danego regionu oraz historyczny związek z Europą Zachodnią. OLIWA na Europejskim Szlaku Cysterskim. Cysterski Trakt, jak mało który ze szlaków kulturowych, nadaje się do eksponowania i krzewienia idei jedności Europy. Jest odzwierciedleniem chrześcijańskich"

 źródło: www.got.gdansk.pl

 

zobacz także

Zwiedzaj Gdańsk i Oliwę z Kartą Turysty

 


 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »