Atrakcje Park Oliwski im. A. Mickiewicza | Park Oliwski im. A. Mickiewicza |
Parkowa sceneria przez cały rok urzeka mieszkańców Trójmiasta i turystów. Od lat jest to jedno z najpopularniejszych miejsc spacerowych Gdańska. Jego piękno doceniają zwłaszcza pozujące do plenerowej fotografii ślubnej młode pary, które na stałe wpisały się w krajobraz oliwskich klombów i alejek. Początki parku sięgają XV wieku. Najstarszy ogród cysterski znajdował się na południe od zabudowań klasztornych. Wybór takiego terenu nie był przypadkowy – jego wielkim atutem była osłonięcie przed północnymi wiatrami i zwiększone nasłonecznienie. W pierwszym ogrodzie uprawiano podstawowe warzywa i zioła lecznicze. Nowe okazy przywożono raczej sporadycznie, w celu aklimatyzacji w warunkach oliwskich. Dzisiejszy wygląd parku to efekt prac przeprowadzonych za czasów opata Jacka Rybińskiego (1740-82), na którego zlecenie powiększono teren ogrodu i zagospodarowano go zgodnie ówczesną, przeniesioną z Francji ogrodową modą. Autorem projektu był ogrodnik Hentschel, a wykonawcą architekt i ogrodnik Kazimierz Dębiński z Kocka. Wzorcem Dębińskiego były ogrody stworzone przez Andre Le Notre’a – twórcę m.in. ogrodów wersalskich. Mniej więcej w tym samym okresie ukształtował się dzisiejszy wygląd głównej części Pałacu Opatów.
Francuska część Parku Oliwskiego Najbardziej charakterystycznym elementem francuskiej części jest tzw. parter kwiatowo-trawnikowy na tyłach nowego Pałacu Opatów, ze stożkami ze strzyżonych cisów na narożach. Tuż za tą częścią, na osi wschód-zachód rozciąga się potężna aleja lipowa, przechodząca ku wschodowi w szpalery. Dzięki sztucznemu wygięciu koron tworzy cienisty tunel. W przeszłości krańcem utworzonej pomiędzy drzewami panoramy było morze – dziś widok przesłoniły współczesne budowle. Drugą, również dziś nie istniejącą perspektywę Dębiński poprowadził w kierunku ul. Polanki. Z aleją lipową sąsiaduje sztuczna dolinka, zwana paradyżem (rajem). Jej zagłębienie otaczają stare magnolie, modrzewie, azalie i rododendrony. W zamknięciu dolinki znajduje się popiersie Adam Mickiewicza, ustawione w 100-lecie śmierci poety (od jego imienia park otrzymał swoją obecną nazwę). Tuż obok dolinki zachowały się XVIII-wieczne groty szeptów - ustawione naprzeciw siebie muszle akustyczne, w których szept przy ścianie jednej groty jest słyszalny na ścianie przeciwległej. Za główną aleją parku znajdował się kiedyś labirynt, którego wielką atrakcją były wspinające się po roślinach drewniane zwierzęta. Dziś w miejscu dawnego labiryntu mieści się palmiarnia (najciekawsze okazy: palmy, figowiec i bananowiec), a obok niej alpinarium i ogród botaniczny ( z przedstawicielką największych drzew na świecie – sekwoją). W 1967 roku francuską część parku ozdobiono popiersiami książąt pomorskich Świętopełka i Mściwoja II (autor: Alfons Łosowski). Zasadniczy układ alei, stawów i szpalerów tej części parku pozostał do dziś nie zmieniony.
Angielska część Parku Oliwskiego Na północny zachód od części francuskiej znajduje się obszerniejsza, krajobrazowa część parku, w typie ogrodu angielskiego. Jest to dzieło berlińskiego ogrodnika Johanna Saltzmanna, sprowadzonego pod koniec XVIII wieku przez opata Karla Hohenzollerna. Wówczas przyłączono do parku tereny aż do dzisiejszego wzgórza Pachołek, gdzie znajdował się pawilon z widokiem na morze. Kręte ścieżki, sztucznie nasypane pagórki i stawik imitują dziką przyrodę. Najbardziej malowniczym miejscem tej części parku jest fragment koryta Potoku Oliwskiego ze sztuczną kaskadą oraz Wielki Staw. W pobliżu rosną okazy egzotycznych drzew: miłorzębu japońskiego, daglezji, magnolii drzewiastych. Dodatkową ozdobą są realistyczne i abstrakcyjne rzeźby, które tworzą od 1976 roku plenerową Galerię Współczesnej Rzeźby Gdańskiej (własność Muzeum Narodowego w Gdańsku). Ponadto w angielskiej części Parku Oliwskiego znajduje się kameralna altana.
Lista drzew w Parku Oliwskim
Zobacz także: PARKOWANIE 8-9 sierpnia 2009 Park Oliwski MOZARTIANA 19-22 sierpnia 2009 Festiwal Mozartowski w Oliwie
|
||||
| « poprzedni artykuł | następny artykuł » |
|---|